تبلیغات
شاعری از جنس باران
 
شاعری از جنس باران
با شعرهایم زنده ام
درباره وبلاگ


سلام.خوشحالم که پا گذاشتی به کلبه ی شاعرانه ی من....
من مریم رحمانی متولد 5/12/70هستم.. ساکن استان فارس شهرستان اوز
این وبلاگ رو واسه دل خودم ساختم... حالا که به وبلاگم سر زدی دوست دارم نظرتو راجع به شعرام بدونم
فقط چند لحظه ای مهمان من باش
من به سلام خالی ات هم قانع میشم نازنین..


مدیر وبلاگ : مریم رحمانی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جمعه 9 اردیبهشت 1390 :: نویسنده : مریم رحمانی

یادمه  10 سالم بود که اولین شعرم رو توی مدرسه گفتم.راجع به

22  بهمن بود.اون روز

بچه ها و همچنین دبیرم خیلی منو تشویق کردند...

هیچ وقت یادم نمیره.

شعرم زیاد وزن نداشت و بچگانه بود.اما این حس رو در من به

 وجود آورد که میشه،

شاعر بود...

میشه تلاش کرد و پله های ترقی رو طی کرد

و امروز خیلی خوشحالم!

 

 





نوع مطلب :
برچسب ها :

پنجشنبه 28 اردیبهشت 1391 :: نویسنده : مریم رحمانی

سلام دوستان عزیزم ... مرسی که از شعرام دیدن می کنین و نظر میدین..

این بار این شعری که قراره بخونین رو با تمام غمم برای دوست عزیزم که اونو ازم گرفتن ،

ندای عزیزم گفتم

امیدوارم هیچ وقت هیچ وقت شاهد ار دست دادن عزیزاتون نباشین!!!

 

 

امشب از درد دلم، یک آسمان خواهد گریست

ازغم  دوری تو، تا بی کران خواهد گریست

باز هم عکس تورا، در سینه ام خواهم فشرد

خسته و بیزار از دست زمان خواهد گریست

دامنش آه مرا، یک روزی خواهد گرفت

ذره ذره این وجودم نگران خواهد گریست

آنکه به زجر و به نابودی ما راضی شد

عاقبت آشفته و هق هق کنان خواهد گریست

دست پر عاطفه ات را باز هم خواهم گرفت

بی گمان از شوق ما ،کل جهان خواهد گریست

تا سحر بیدار و دلتنگ تو می مانم عزیز

چشم سرخم با وضو بعد اذان خواهد گریست

زندگی ام را به کامم تلخ گرداندند ولی

روزی از اندوه بی پایانشان خواهد گریست ....

 

شاعر : مریم رحمانی

آپلودسنتر آپ98





نوع مطلب :
برچسب ها :

یکشنبه 24 اردیبهشت 1391 :: نویسنده : مریم رحمانی
خیلی حرفا تو دلم موند ، خیلی حرفای نهفته
 
خیلی حرفا که هنوزم، به کسی هرگز نگفته

 
کاش بدونی که نگاهت، حرمت ترانه هامه

 
اما باز خبر نداری ،که یه بغضی تو صدامه

 
خیلی حرفا تو دلم موند ،که نشد هرگز بدونی
 
حتی یکبارم نگفتی، که میای پیشم می مونی

 
وقتی بغضی تو گلومه ، کاش تو از چشام بخونی

 
راز این قلب صبورم، حرفایی که نمی دونی

 
خیلی حرفا تو دلم هست ، خیلی حرفا که زیاده

 
اما کاش اینو بدونی، یه کسی دل به تو داده

 
یه روز حرفامو می فهمی، وقتی از شهر تو میرم
 
روزی که دیر شده اما ،باز سراغتو میگیرم
 
 
شاعر: مریم رحمانی




نوع مطلب :
برچسب ها :

یکشنبه 17 اردیبهشت 1391 :: نویسنده : مریم رحمانی

شبی از شهر شما ، قصد سفر میکنم آخر

                                                                همه را زین سفر سبز، خبر میکنم آخر

می سپارم به کف باد ، نشان غزلم را 

                                                                 یادها را زسر خویش، به در میکنم آخر

تو به من مینگری، فاصله ها بین من و تو

                                                                  شعر چشمان تو را، خوب زبر میکنم آخر

کوله باری ز تو بر دوش از این شهر قدیمی

                                                                  عاقبت خسته از این شهر، گذر میکنم آخر

آرزوهای دلم یک شبه نابود و فنا شد

                                                                  آنچه مانده همه را غرق شرر میکنم آخر

چاره ای نیست به جز رفتن و پیش تو نماندن...

                                                                  دلشکسته... به گمانم که هنر میکنم آخر

شاعر: مریم رحمانی





نوع مطلب :
برچسب ها :

سه شنبه 5 اردیبهشت 1391 :: نویسنده : مریم رحمانی

نمیدونی چقدر سخته، روزایی رو که تنهایی

تموم دلخوشی هاتو، دادی دست یه رویایی

نمیدونی چقد سخته ، ببینی شاعری تازه

سروده شعر چشماشو، بدون حد و اندازه

نمیدونی ...ولی سخته، شبایی رو که بیداری

میون گریه هات بازم ، میگی خیلی دوسش داری

دوباره حس پروازه ، ولی بال پریدن نیست

اونی که باورش داری ، درش شوق رسیدن نیست

نگاهت رو نمیشناسه ، اونی که همه درداته

نمیدونی... ولی سخته ، نفهمه بغض حرفاته

 

شاعر: مریم رحمانی





نوع مطلب :
برچسب ها :

یکشنبه 27 فروردین 1391 :: نویسنده : مریم رحمانی

بارها و بارها این شعرو با خودم تکرار میکردم....

واقعا حس زیبایی درون اشعارشون هست ..

و مطمئنم که اگه شما هم به ادامه مطلب برین با من هم عقیده خواهید شد....



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها :

سه شنبه 22 فروردین 1391 :: نویسنده : مریم رحمانی

میخوام امروز براتون یه  ماجرایی بگم، ماجرایی که خیلی منو تکون داده

 ماجرایی که حیفم میاد نگم...

چند روز پیش، پسر همسایمون که چند مدته پدرش رو از دست داده، اومد محل کارم پیشم

خیلی دوسش دارم اندازه داداش کوچیکه خودم ...

بهم گفت مریم دلم واسه پدرم خیلی تنگ شده ! دوباره کی می بینمش؟

اون لحظه نفهمیدم چی بگم ولی اون منتظر جوابم بود .. بهش گفتم وقتی همه ی آدما بمیرن

دوباره توی یه دنیای دیگه همدیگه رو می بینیم ...

عادت داشت خیلی سوال می پرسید منم با دقت به سوالاش گوش میدادم ..

 بهم گفت امروز صبح صدام زد

 گفت ابراهیم پاشو مدرست دیرت شده  .. میدونستم شاید واقعا همچین اتفاقی افتاده ...

 شایدم واقعا توی رویاهاش بود.. نمی دونم ولی بهش گفتم که می بینی بابات همیشه

نگرانته ..تو واسه بابات خیلی مهمی .. اون همیشه میخواد تو یه آدمه بزرگی بشی

سرشو انداخت پایین و گفت : دوست دارم برم اون دنیا .. گفتم چرا؟

گفت این دنیا رو دوس ندارم .. میخوام برم اون دنیا رو ببینم...

بهش گفتم از کجا میدونی که اون دنیا جای خوبیه؟؟

گفت آخه اون دنیا  پدرم رو داره ..

دیگه نتوستم هیچ حرفی بزنم .. اونم به حرف زدنش ادامه داد ولی من هیچ کدوم از حرفاشو

نشنیدم و فقط این حرف توی گوشم تکرار میشد

آخه اون دنیا پدرم رو داره !!





نوع مطلب :
برچسب ها :

چهارشنبه 16 فروردین 1391 :: نویسنده : مریم رحمانی

دوباره دفتر شعر است و پاییز

قلم، کاغذ ، دوباره بر سر میز

هنوزم حس آن دوران اول ...

هنوزم... خاطره های غم انگیز

کجا رفت آن همه شوق رسیدن ؟

به روی گونه شبنم های سرریز

هنوزم یاد تو پیچیده در من ...

صدای خنده هایت محکم و تیز

دوباره رویش شعرانه ی من ،

و جای پای مردی حیرت انگیز ...

بگو با من هنوزم خاطرت هست ؟

همان قهرهای پی در پی و ناچیز

هنوزم من به دیدار تو دلتنگ،

وجودم همه از عشق تو لبریز ...

 

شاعر : مریم رحمانی





نوع مطلب :
برچسب ها :

یکشنبه 28 اسفند 1390 :: نویسنده : مریم رحمانی

باز اومدم با یک سلام بهاری....

سلامی که بوی *عید* میده... بوی شادی .. بوی سبزه.... بوی سیب!!

امیدوارم سال جدید شروع یک افکار جدید، برای تک تک شما عزیزان باشه...

بوی بهار میاد... تولدی دوباره... یک فرصت دیگه، برای زیباتر زندگی کردن...

مادر ها و پدرهای گلم، امیدوارم سایتون همیشه بالای سر ما باشه...

دوستتون دارم و از صمیم قلب سال 1391 رو تبریک میگم....

 با آرزوی سلامتی ، شادکامی و پیروزی...!!!





نوع مطلب :
برچسب ها :

سه شنبه 23 اسفند 1390 :: نویسنده : مریم رحمانی

دلم میخواد که برگردم، به اون روزای دلتنگی

 

ولی اصلا نمی تونم... نگو قلبت شده سنگی

 

دلم میخواد که برگردم ، به احساس دلی دلسوز

 

تو فرهادم بشی بازم ، منم شیرین تو هر روز

 

چه زیبا میشه آینده ، زمانی که تو مجنونی

 

دلم میخواد که برگردم، به اون روزای بارونی

 

دلم میخواد که برگردم، به اون اشکای پنهونی

 

یه احساسی ولی هربار ، میگه اصلا نمی تونی

 

نمیشه مثل اون روزا ، یه بار دیگه عاشق شد

 

یکی احساسمو کشته، نمیشه مثل سابق شد

 

شاعر: مریم رحمانی

 





نوع مطلب :
برچسب ها :

شنبه 20 اسفند 1390 :: نویسنده : مریم رحمانی

پشت سرش حرف میزنی ، تا قصه پردازی کنی

بمیره راحت تره تا، بهش تیراندازی کنی

با چشم ناپاکت مگه، صحنه رو دیدی پیش روت؟

خواسته ی تو اینه فقط، خوردش کنی توی سه سوت

راحت قضاوت می کنی تا چی رو ثابت بکنی؟

اینجور فقط نفریناشو، راهی راهت می کنی

هیچ میدونی زندگیتو، داری تباهش میکنی ؟

اگر که وجدانی باشه... داری سیاهش میکنی

خبر نداری نارفیق.. تاوان سختی رو میدی

زود که قضاوت بکنی ،خشم خدا رو می بینی

اگه دلت داره غمی، به فکر مرگ باش یکمی

خط بزن اشتباهتو ، اگه هنوزم آدمی...

شاعر: مریم رحمانی





نوع مطلب :
برچسب ها :

دوشنبه 15 اسفند 1390 :: نویسنده : مریم رحمانی

میخوام این بار بگم خستم ... بگم خستم

از اینکه به چشمای تو دل بستم ...

دیگه خط میکشم رو تو... رو احساس دلی شبگرد

با چشمای ترم هرگز... دیگه نمی گمت برگرد

میخوام بگم پشیمونم .. پشیمونم...

از اینکه عاشقت بودم

از اینکه عاشقت بودم....!!!





نوع مطلب :
برچسب ها :

چهارشنبه 10 اسفند 1390 :: نویسنده : مریم رحمانی

از همون نگاه اول، تو یه رازی تو نگات بود  

                                                     با همون سلام گرمت، کل خوبی ها باهات بود

تو برام انگیزه بودی، توی لحظه های عمرم

                                                     همیشه صداقتی هم ،لابه لای اون صدات بود

تو مقدسی و پاکی، مثل حس آشنایی

                                                    واسه اینه که وجودم به فدای اون چشات بود

همه ی عالم و آدم میدونستن تو یه رازی

                                                    تو تکی و من میدونم، همه دنیا به فدات بود

کاشکی تا ابد بمونم ، نرم از خاطرت هرگز

                                                   کاش بدونی که همیشه، این دو دستم به دعات بود

شاعر: مریم رحمانی





نوع مطلب :
برچسب ها :



( کل صفحات : 4 )    1   2   3   4